Het wachten in de foyer van het cultuurcentrum Rex in Mol lijkt een eeuwigheid te duren. Mam wil haar grote meisje, die al sinds vanochtend de deur uit is voor repetitie, eindelijk zien. Even een glimp opvangen van dat guitige dametje in witte tenue en haar zacht heen en weer zwiepende paardenstaart. Dus lopen bij mam de zenuwen hoog op als de villanellasterren kris kras het podium oplopen en mam haar aardmannetje er niet meteen uit kan ontwaren. En dan, als mam dan dat geconcentreerde koppie te zien krijgt, valt de spanning eraf. Maakt plaats voor een onbeschrijfbaar warm gevoel. Mam zou recht willen veren en door de zaal willen roepen dat dat knappe grietje met die roze blos op haar wangen mam's aardmannetje is. Maar zo zit er natuurlijk een zaal vol met trotse mensen. Dus straalt mam stiekem net dat tikkie meer dan mam's buurvrouw op stoel vijftien. Het klinkt zo puur! Zo intens!
Kippenvel... da's het enige juiste woord voor het optreden waarvan mam vandaag mocht genieten. Het koor zou niet het koor zijn dat het is zonder An, die de kids feilloos aanvoelt. En ook door Mare op handen wordt gedragen. Al dat harde werken, het op-en-af rijden naar de wekelijkse oefening, het instuderen van de pasjes en teksten. Het loont meer dan de moeite. Mam raadt iedereen die van puur houdt aan de volgende keer zeker tijdig een ticketje te reserveren. En je een namiddag te laten betoveren door de engelachtige klanken van dit welverdiende koor van het jaar.
Mam's oudste vrouwelijke aardmannetje stond vandaag voor het eerst echt op de bune met kinder- en jeugdkoor Villanella. De dames zingen 'puur', meestal twee tot vierstemmig - af en toe a capella, onder begeleiding van een pianist. Hier vind je er meer uitleg over: http://www.villanellakoor.be/index.html. En misschien treffen we elkaar ooit in de foyer...
0 reacties:
Een reactie plaatsen