Oudercontact?! Mam heeft er niet zoveel mee. Het gaat altijd goed. Ook nu weer zijn de twee oudste aardmannetjes de primus van de notenleerklas. Na wat heen en weer geklep over koetjes en kalfjes, gooit mam het gesprek over z'n kant. Wil mam nog maar eens een poging wagen om onze dochter én viool én pianolessen aan te bieden. Volgens de juf zijn er altijd uitzonderingen mogelijk en zou dat in Mare's geval geen enkel probleem mogen vormen. Dus met een stevig bulletin in de hand met - laten we zeggen - net geen honderd procent, stapt deze mam moedig naar het hoofd van de muziekschool. Om geen vijf minuten later weer buiten te staan. Mam zei geen gedag. Trok de deur achter zich dicht. Mam is er helemaal klaar mee... met het bescheten systeem! De pot op met dat *****systeem. Subsidies of niet, mijn kind heeft DRINGEND nood aan meer uitdaging! Waarom wil niemand dat aanvaarden?! En ook met het feit dat aardmannetjes nummer huppeldepup zijn van sectie identiek. Kijk, als men niet eens de moeite neemt om achter de naam van je kind te vragen. Als mam met uitgestrekte hand staat met daarin een rapport om u tegen te zeggen en er wordt niet eens aanstalten gemaakt om het te bekijken. Maar mam wel vier minuten gezever krijgt over het systeem, dan draait deze mam zich voortaan om. Of dat nu beleefd is of niet! Soms staat het hele gehassel mam zo tegen.... dat mam geen deftig woord meer uitbrengen kan. Dan kan mam beter zwijgen en het systeem de rug toe keren. Dat mooie systeem is voor aardmannetjes op z'n zachts gezegd ook niet lief! Om nog maar te zwijgen van het gat dat het slaat in mam's portemonnee. Want natuurlijk moeten die pianolessen er komen. Hoe anders moet mam haar dochter gemotiveerd houden om haar viool niet aan de kant te gooien? Om niet te gaan kotsen van muzieklessen die zo saai zijn dat je er liever de brui aan geeft?! Zal mam dat even tegen die schone meneer gaan zeggen?! Nou...
Mam vertrekt maar beter naar huis. Voelt zich een labbekak, die het heeft verleerd te vechten tegen het systeem. Met een wrang gevoel alsof er net een olifant in mam's buik kroop die nu wat zwaar op de maag ligt sjokken de aardmannetjes in het donker onder het oranje-gele licht van de straatlantaarns. Mam heeft zin om te slaan en te schoppen, om wild om zich heen te roepen, te krijsen en om moedeloos in elkaar te zakken langs de kant van de weg en er voor eeuwig weg te kwijnen. Mam haat het schoolsysteem, want het laat mam's aardmannetjes serieus in de stee-ee-eek!
Met het laatste sprankeltje eigenwaarde en een hoop opgekropte woede propt mam iedereen in Henri Omnibus Trotter. De eerste trouwe kameraad die doet denken aan het thuisfront. De verder autorit naar huis verloopt in stilte. Mam moet afkoelen. Aardmannetjes luisteren naar klassieke muziek - geen idee wie het was. En mam vraagt zich af of deze virtuozen allemaal dezelfde weg hebben bewandeld om te komen tot wat ze nu zijn? Het nadenken maakt mam rustiger.
Thuisgekomen en alweer wat meer tot mam's zinnen, beseffen we allemaal hoe we het getroffen hebben op Schola Nova! Het systeem daar is niet feilloos. Er zitten ook gaten en valkuilen in. Maar aardmannetjes worden er niet raar bekeken. Hun grootste troef? Menselijkheid. Aanvaarding. Bespreekbaarheid. Hun lesgang mag er dan nog niet helemaal op punt staan, ze zijn goed op weg mam's uitgeputte hart volledig te veroveren!
9 reacties:
Wat een rot streek en wat een rot systeem. Kan Mare niet door iemand in jullie buurt op weg geholpen worden? Ook muziek is iets waar je bij uitstek zelf mee kan beginnen met wat simpele boekjes. Alma heeft zo ook de eerste stappen op de piano gedaan met de boekjes van grote broer. Als je wil kan ik je de titels doorgeven.
Een boze vader sturen kan soms ook helpen hebben wij gemerkt. Zo'n vrouwtje wordt soms eerder opzij gezet door een grote meneer... ;-) (ik zie je niet zo hoor!)
Herkenbaar...
Wout heeft er al een jaar piano bij een privé-leerkracht opzitten. Hij deed het daar ontzettend goed, en met veel plezier. Om verschillende redenen zijn we dit jaar overgestapt naar de reguliere muziekschool. Waar hij eerst een jaar notenleer moet en zal volgen, alvorens met een instrument te mogen beginnen. En die lessen zijn zo saai en de leerkracht is zo streng, dat het W. al snel tegensteekt. En dus leert hij er niet echt voor. En dus slaat hij de bal mis wanneer hij naar voor wordt geroepen om een notenriedel te "zingen". En dus krijgt hij op zijn rapport een C voor gehoor en een B voor zang. Niet écht slecht, maar ook niet juist. Want als er één kind is met een enorm muzikaal gehoor en een ontzettende creativiteit (hij componeert zelf nummertjes en improviseert er harmonisch op los op onze thuispiano)... Maar dàt ziet de juf niet. En dus moet W. bij het klasconcert op de tweede rij staan, en mag hij niet op een slaginstrumentje spelen... Ach ja, voorlopig lukt het nog en wil hij nog steeds naar de muziekschool, omdat er die belofte is van opnieuw pianoles in september. Maar of hij het tot dan volhoudt?
Véronique
De titels van de boekjes mag je altijd doorsturen!
Dat wou Daniël ook al. Ik denk dat ik het anders ga aanpakken... Ik stap naar hogerhand. Of het helpt?!
De pianolessen zullen waarschijnlijk vanaf volgend jaar opgevolgd worden door Schola Nova.
Ik heb ook weet van een privéschool in de buurt. Mare speelt de liedjes die ze leert op de viool, allemaal al op de piano.
Maar als je bij de leerkracht wordt geroepen, die dan zegt dat ze alles in zich heeft om een groot musicus te worden... en het systeem laat het niet toe - dan is dat om de haren uit je hoofd te trekken. Dan moet het maar privé... k' Weet alleen op den duur niet meer waar al dat privégeld vandaan moet komen.
Owen gaat op dezelfde manier als Mare snel vooruit met tekenen. Maar hij wordt bij de tekenacademie fantastisch opgevangen. Zit drie klassen hoger. Krijgt de nodige uitdaging. De directrice staat er voor hem. Het hoeft dus niet ingewikkeld te zijn. Het is maar net een wil!
Bij Owen merk ik hetzelfde als wat jij vertelt over Wout. Zolang hij zelf mag componeren gaat het prima. Anders vindt hij het maar kinderachtig en stom! Maar bij de notenleerles heeft hij dan weer een fantastische leerkracht, die hem weet te motiveren! Gelukkig!
Heb je al eens gehoord bij pop en rockatelier in diest (www.popenrockatelier.be). Zij geven blijkbaar muzieklessen in een niet zo strikt systeem. Weet wel niet ofdat het enkel pop en rock is of niet. Had het idee mijn meisjes naar de muziekinitiatie te sturen dit jaar, maar was niet echt haalbaar (woe 12.15u). Kent het voor het overige niet, opper dit maar als extra ideetje
Ik ken het...
In Rillaar zit er ook een goeie.
In Leuven heb je Kokopelli, geloof ik. Ook goed! Maar allemaal stukken duurder dan het reguliere.
Maar het is praktisch niet zo handig. De uren liggen moeilijk. De ene moet hier zijn op een bepaald uur, de ander moet daar zijn. Ik vraag me soms af waarom ik hier woon?! Ik moet voor zowat alles naar een ander dorp of stad.
Maar goed, klagen helpt ook niet!
Ik ga het toch eens goed bekijken voor volgend jaar.
Hogar Kokopelli kan ik aanbevelen! Dat is een kennis, die met hart en ziel muziek geeft aan kinderen. Een lotgenootje, ook ;-)
Véronique
Kijk, wat kan de wereld toch ook klein zijn:-).
Een reactie plaatsen