Poppentheater Van Campen

Als de aardmannetjes in de trein zijn gezeten, hun zakje chips verorberend en de met-de-trein-zou-je-er-al-zijn-wagon slechts met een slakkengangetje vooruit komt, dan komen ook de zorgvragen naar boven. Halen we het nog, mam?  Pap, moeten wij dan ook op de tram?  Hoe laat rijdt er nog een tram? De aansluiting met tram elf om tien over het half uur kunnen aardmannetjes wel vergeten.  Die is allang foetsie.  Trams rijden er genoeg, da's niet het probleem.  De tijd begint wel echt te korten, willen aardmannetjes nog kunnen genieten van het poppentheaterstuk waarvoor de kaartjes aan de kassa op ons liggen te wachten.  Met nog amper twintig minuten te gaan, rent dit aardgezin door de hallen van het Antwerps stationsgebouw.  Het lijkt wel een scène weggeplukt uit Home Alone. Gelukkig staan onze vrienden er nog.  Kort begroeten, gauw dag zeggen aan man en zoon, die gezellig een filmpje zullen mee pikken en dan spurt mam met vier aardhummeltjes over het plein. In snelpas wippen we de tram in en stappen per ongeluk af aan de halte waar het Van Campen poppentheater is gelegen.  Met groot respect voor mam's medehuisonderwijzer, die aardmannetjes naadloos doorheen Antwerpen loodst.
Een klein gebouwtje, zoals het een oud theaterzaaltje behoord met een krap loketje, waar precies één welgevulde dame in past. De banken zijn er bekleed met rode fluwelen stof.  Beenlengte is op kindermaat. Aan de zijkanten hangen gigantische gouden lantaarns te pronken.  Klein, gezellig - precies zoals mam het graag heeft.  Al mocht men er wel wat doen aan de ventilatie, want het was er bakkend heet. Met een saunagevoel volgen aardmannetjes de avonturen van de Markies van Platte Kies. Het stuk steekt goed in elkaar, gebracht met de nodige Antwerpse humor.  Aardmannetjes lachen, giechelen, schrikken, kijken geboeid en genieten in de puurste zin van het woord. Het duurt ook net lang genoeg: een zo-voorbij-uurtje voor de pauze en een kort afsluit-half-uurtje na de pauze. Mam boekte meteen ook nog drie andere voorstellingen.  Dat heet dan volgens mam: het ijzer smeden als het heet is!  Aardmannetjes kijken er nu al heel erg naar uit! 
http://www.van-campen.be/index.html